Fragment Pisma (Mt 6,34)

„Nie troszczcie się zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy.”

Refleksja na dziś

Ilu z nas potrafi naprawdę zaufać Bogu tu i teraz?
Nie wtedy, gdy wszystko idzie dobrze, ale właśnie w chwili, gdy w sercu pojawia się niepokój o jutro.
Jezus mówi prosto: „Nie troszczcie się zbytnio o jutro.”
Nie dlatego, że przyszłość nie jest ważna — ale dlatego, że nie jesteśmy w niej jeszcze obecni.
Nasze życie rozgrywa się w jednym momencie: w teraz.
To tu Bóg działa, to tu możemy Go spotkać.

Zatrzymaj się na chwilę. Oddychaj.
Pomyśl o tym, jak wiele czasu w ciągu dnia poświęcasz na zamartwianie się rzeczami, które jeszcze się nie wydarzyły.
Ile energii zabiera Ci planowanie wszystkiego, co ma dopiero nadejść.
A przecież Bóg jest obecny nie w tym, co ma się stać, ale w tym, co właśnie jest.

Każdy dzień przynosi coś innego: radość, zmęczenie, wdzięczność, czasem smutek.
Nie musisz przewidywać wszystkiego — wystarczy, że pozwolisz Bogu być z Tobą w tym momencie.
Może to brzmi prosto, ale wymaga odwagi: odwagi, by odpuścić kontrolę.
Bo kiedy próbujemy mieć pewność co do wszystkiego, zamykamy drzwi przed zaufaniem.
A wiara to właśnie zaufanie — nie do siebie, ale do Niego.

Zaufaj, że On wie.
Że jeśli oddasz Mu swój lęk, On zamieni go w pokój.
Że jeśli powierzysz Mu swoje jutro, On zatroszczy się o nie lepiej, niż Ty kiedykolwiek byś potrafił.

Zamiast więc pytać: „Co będzie jutro?”, zapytaj:

„Co mogę dziś uczynić z miłością?”

Bo miłość to język Boga — jedyny, który naprawdę rozumie.
Nie trzeba znać przyszłości, by żyć dobrze.
Trzeba tylko być obecnym w chwili, którą otrzymałeś.

Niech ten dzień będzie właśnie taki: spokojny, ufny, prosty.
Niech stanie się rozmową z Bogiem — cichą, ale prawdziwą.
Zostaw swoje „co jeśli”, a w jego miejsce postaw „Jezu, ufam Tobie”.
I zobacz, jak w tym zaufaniu naprawdę zmienia się świat.